Ik sta voor je klaar.

Een paar jaar geleden kwam ik zomaar overspannen thuis te zitten.. Nja helemaal niet zomaar, maar ik had nooit verwacht dat het mij zou overkomen.

Het begon toen ik allemaal nieuwe ballen hoog moest houden door veranderingen op het werk. Nieuwe taken eigen maken, omgaan met een compleet verdwenen werk en privé balans tijdens corona en naast het werken was ik ook gewoon nog mama van 2 kleine kinderen. Ik ben na mijn studie  meteen in een leuke baan gerold. Ondanks dat het een hele fijne werkplek was, was ik altijd op zoek naar uitdagingen en taken waar ik echt mijn ei in kwijt kon.

Na ik een tijd geprobeerd heb alle ballen hoog te houden ging het mis.. Door alle veranderingen raakte mijn vaste structuur aan alle kanten weg, begon ik fouten te maken en vergat van alles. 

Ik ging nog harder werken want ik voelde de verantwoordelijkheid. Collega’s vroegen of ze me konden helpen, maar voor mijn gevoel moest ik ECHT ALLES ZELF doen. Alle houvast glipte uit mijn vingers, mijn stresslevel schoot omhoog en ik was niet meer de gezellige mama en partner. Ik was er vol voor gegaan, maar kon het niet aan. Ik verdronk.

 

En toen kwam de druppel die de emmer deed overlopen. Ik kreeg feedback op een product die ik had gemaakt en ik kon alleen nog maar huilen. Huilen, huilen, huilen.. Ik kon geen oplossing meer bedenken om de feedback te verwerken. Ik zat verslagen op de bank. Ik was op, ik wist het niet meer en voelde me zo leeg. Ik belde mijn man op “Wat moet ik doen? Ik kan niet meer”. Vanaf toen zat ik thuis.

Mijn collega’s waren verbaasd… “Jij?! Overspannen? Jij bent altijd zo relaxed.” Ik was altijd diegene die werk en privé goed gescheiden kon houden. Altijd diegene die rustig en geduldig was. Van mij hoefde niet alles perfect tot in de puntjes. Het moest wel echt goed, maar ik kon daarbij goed mijn eigen grenzen bewaken. Door alle veranderingen lukte dat niet meer. Het jarenlang zoeken naar uitdagingen waar ik echt gelukkig van zou worden had ook zijn tol geëist. Ik was onzeker over alles, ik voelde me een uber-slechte moeder, was een emotioneel ongelukkig hoopje en ik wilde vooral helemaal NIKS meer! Toch was er iets waar ik ook bang voor was, waardoor ik op zoek ging naar hulp. Ik was namelijk doodsbang dat ik verder af zou glijden in een burn-out. Daarom heb ik vrij snel contact met een coach gezocht om me te helpen.

En nu?

Ik ben met mijn onzekerheid aan de slag gegaan en heb mijn krachten weer gevonden. Gevonden en gaan inzien. Ik wilde weer leren en mezelf ontwikkelen! Vrij snel kwam ik erachter, mede door mijn lange zoektocht binnen het bedrijf, dat ik op zoek moest naar ander werk.

Ik ben mijn hart gaan volgen en weer begonnen met een praktijk voor Beeldende Therapie. Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn keuze ook al was het super spannend! Het starten van een eigen onderneming brengt ook de nodige stress met zich mee. Wat er anders voelt is dat ik echt doe waar mijn passie ligt. Ik kan mijn krachten gebruiken en krijg daar ontzettend veel energie en voldoening van. Ik kan weer stralen! Daarnaast voel ik de stress beter aankomen en kan dan op tijd op de rem trappen. Ik kan mijn eigen agenda beheren en daardoor zoeken naar mijn geluk. Naast de sessies zit dat soms in bijscholing en andere keren door geïnspireerd raken door andere therapeuten.

Wat kun je van mij verwachten als therapeut?

Ik zie jou en al je strubbelingen. Als je mij jouw verhaal vertelt via een gesprek of via het kunstwerk, dan gaan mijn radartjes draaien. ‘Hoe kan ik jou het beste helpen’ blijft in mijn hoofd zitten. Dit is iets wat ik vanuit huis al heb meegekregen. De vraag “Wat kan ik voor u doen?” zit in mijn familie ingebakken.

Met een directe vraag zet ik je aan het denken. Het confronteren doe ik vanuit liefde en met een uitdagende glimlach. Ik ben niet bang voor stiltes. Antwoorden komen soms pas als je er even over nadenkt. Inwendig maak ik een vreugdedansje als je je zoektocht aangaat. De mooiste zoektocht is namelijk de zoektocht naar jezelf. Waar liggen jouw krachten en waar gaan jouw ogen weer van stralen.

Altijd is er wel een verfspatje, veeg pastelkrijt of een restje klei op mijn handen te vinden. We gaan namelijk samen lekker creatief aan de slag. Je hoeft geen kunstenaar te zijn om Beeldende Therapie te volgen. Wat ervaar je, waar loop je tegenaan, wat raakt je en wat zou je anders willen doen? Dit zijn veel belangrijkere vragen dan of je een perfect kunstwerk hebt gemaakt. Ik doe lekker met je mee en begeleid je door de materialen en de technieken.,

Als je me zou kennen zou je weten dat….

  • Ik erg geniet van in de natuur zitten, ja zitten.. Alles in me opnemen en genieten van het moment. Ik ga met mijn gezin ieder jaar naar een groene vakantiebestemming. Altijd op zoek naar watervallen.
  • Je wel eens een nieuw plantje in mijn praktijkruimte kunt vinden. Ik heb namelijk echt een zwak voor planten! Ons huis kan ook niet vol genoeg staan met planten.
  • Ik ben een huismus en hecht heel veel waarde aan mijn gezin. Ik heb met mijn kinderen afgesproken dat we de rest van ons leven blijven knuffelen. Gelukkig zijn ze nog jong en vinden ze dat nog het beste idee van de wereld.
  • Taal is niet mijn sterkste punt: Ik het kan hebben over stoplichten als ik stopcontacten bedoel en het verschil tussen kennen, kannen kunnen we niet..
  • Ik altijd zeg dat ik een nieuwe neus wil, die van mij is allergisch voor stof. Daardoor klink ik vaak nasaal. In mijn zakken, in iedere kamer van ons huis en natuurlijk in mijn praktijk zijn zakdoekjes te vinden.